پیشخوان اخبار » رادیو و تلویزیون
کد خبر : 1580
سه شنبه - ۱ خرداد ۱۳۹۷ - ۱۵:۰۰

جایگاه زن در تلویزیون

جایگاه زن در تلویزیون

با مسابقه فینال فوتسال قهرمانی آسیا بین تیم‌های زنان ایران و ژاپن که از تلویزیون پخش نشد شروع می‌کنیم.

واضح است که در کل جهان، فوتبال پرطرفدارترین ورزش است، از طرفی تشویق و ترغیب جوانان به ورزش یکی از وظایف دولت و نهادهایی مانند صدا و سیماست، چطور با توجه به اهمیت سرنوشت این رقابت ورزشی و سیاست‌های کلان، این بازی از تلویزیون پخش زنده نمی‌شود. حجاب دختران ملی‌پوش ایران که کامل بود و پوشش بازیکنان تیم ملی ژاپن هم مساله‌ای نداشت که پخش این رقابت میسر نباشد. از زوایه دیگر، در همان روز برگزاری مسابقه حتی در بخش‌های خبری سیما، با وجود ارزش‌ خبری زیاد قهرمانی تیم ملی فوتسال ایران آنچنان که شایسته بود منعکس نشد. حتی در صورت عدم قهرمانی تیم فوتسال یا هرکدام از تیم‌های ملی بانوان، حق پخش زنده مسابقات و نحوه پوشش خبری مسابقات زنان با مردان در رسانه ملی باید یکسان باشد.

همچنین بازی تیم ملی فوتسال دختران پس از برگزاری، طبق روال مسابقات تیم ملی فوتبال یا فوتسال مردان آن‌هم در چنین سطحی (آسیا) باید پس از پخش زنده، تحلیل می‌شد. شبکه ورزش می‌بایست در یک برنامه اختصاصی بانوان یا یک برنامه فوتبالی با کیفیت این رقابت را پخش زنده و با حضور کارشناسان و البته با مشارکت بانوان ورزشکار تحلیل می‌کرد. اگر شبکه ورزش به هر دلیل در این مورد دچار غفلت بوده ضرورت دارد شبکه سه سیما ورود پیدا کند. انتظار می رفت با توجه به اهمیت موضوع برنامه «نود» این بازی را کارشناسی و از بازیکنان جوان تیم ملی فوتسال تقدیر کند. شبکه سه که هر هفته مسابقات لیگ‌های اروپایی و داخلی را پخش می‌کند چگونه این مسابقه مهم را پوشش نمی‌دهد و به این شکل از کنار قهرمانی بانوان ایرانی عبور می‌کند؟

آنچه رخ داد عکس تمام این بایدها بود، عملا هیچ کدام از شبکه های سیما اهمیتی برای افتخارآفرینی بانوان ایرانی قائل نبوند و حتی عادل فردوسی‌پور هم که ژست روشنفکری می‌گیرد. دختران فوتسالیت تیم ملی را نادیده گرفت. اما در حرکتی عوام‌فریبانه با نگاه ابزاری به زن (به عنوان عنصر سرگرم کننده)، دختران فوتسالیت روز جمعه هفته پیش به برنامه خندوانه دعوت شدند. در این برنامه شاهد طرح پرسش‌های تحقیرآمیزی توسط رامبد جوان از بازیکنان تیم ملی بودیم، برای تصدیق ذهنیت نادرستی که پسر می‌تواند و دختر نباید!

نادیده‌گرفتن بانوان فقط مربوط به ورزشکاران نیست. در تلویزیون برنامه‌ تخصصی که به مسائل زنان در جامعه بپردازد تولید نمی‌شود. هرچقدر شبکه‌های تلویزیون را بالا و پایین کنید برنامه‌ای برای گفتگو و ابراز عقاید بانوان فعال در حوزه‌های اجتماعی، فرهنگی و سیاسی نمی‌بینید.شبکه‌های ماهواره‌ای هم از این خلاء برنامه‌سازی در تلویزیون به خوبی استفاده کرده‌اند و پیوسته برنامه‌هایی در چارچوب مسائل زنان می‌سازند. این یک واقعیت است که سیمای جمهوری اسلامی میلیون‌ها بیننده را با همین روش مدیریت و سیاست‌های غلط از دست داده است.

حتی سیمای جمهوری اسلامی ایران در انتخاب مجریان برنامه‌ها هم با اتخاذ سیاستی نادرست، تبعیض جنسیتی فاحشی قائل می‌شود. در این چند سال می‌بینیم، مهمترین برنامه‌های ضبطی و زنده را آقایان اجرا می‌کنند، که می توان از میان آنها به برنامه‌هایی همچون «نود»، «دورهمی»، «ماه عسل»، «حالا خورشید»، «خندوانه» و سایر تاک‌شوها اشاره کرد.

اگر مجموعه برنامه‌های شبکه های سراسری تلویزیون را بررسی کنیم، تعداد خانم‌هایی که اجرای یک برنامه را منحصرا بعهده دارند از انگشتان یک دست هم کمتر بوده و در این میان «نگی که نگفتی» شاخص‌ترین آنها با اجرای ژیلا صادقی است. در سایر برنامه‌ها یا وظیفه اجرا کاملا برعهده مردان گذاشته شده یا شاهد اجرای مشترک بین مرد و زن هستیم که در همین موارد هم حداکثر کنش مجری زن در صحنه محدود به چند لبخند و اعلام آیتم‌هاست و تقریبا از خانم‌ها در اجرا به عنوان بخشی از دکور استفاده می‌شود.

متاسفانه با وجود استعدادها، فعالیت بانوان در صداوسیما تنها به بخش‌های خبری به عنوان گوینده‌ای که متن‌های آماده را می‌خواند محدود شده، و تاکنون اجازه نداده‌اند اجرای یک تاک‌شوی پرمخاطب، یک برنامه چالشی و محوری در زمینه مسائل اجتماعی، سیاسی یا ورزشی را یک زن بعهده بگیرد. در واقع به صورت ضمنی مدیران رسانه ملی با عملکردشان این پیام اشتباه را به جامعه می‌دهند که زن ایرانی نمی‌تواند و برنامه ‌سازی و اجرا از عهده او خارج است.

با توجه به مباحثی که به آن پرداختیم، موضوعات مطرح شده بر سیاست‌های ضدزن مدیران تلویزیون و نادیده گرفتن فعالیت‌های بانوان در جامعه صحه می‌گذارد.

نویسندگان: گروه نقد پایگاه خبری سینمابین